Κλείσιμο ημέρας στις 13/07/2024
Στα πρώτα μου χρόνια, έκανα μαθήματα πιάνου από μια θεία μου και αργότερα πήρα μαθήματα βιολιού στο βιολί του παππού μου. Ξεκίνησα επίσης να παίζω κιθάρα. Αλλά ποτέ δεν ήθελα να γίνω μουσικός. Ήταν τα ίδια τα όργανα που με τράβηξαν. Δίνοντας ζωή στο ξύλο—όχι ως καλλιτέχνης, όπως η μητέρα μου—αλλά ως τεχνίτης.
Η τέχνη και η χειροτεχνία μπορούν να συνδυαστούν πολύ καλά, ειδικά στην κατασκευή μουσικών οργάνων.
Ακόμα και σήμερα, 40 χρόνια μετά την εκπαίδευσή μου ως οργανοποιός έγχορδων νυκτών οργάνων, κάθε μέρα έχει τη νέα της γοητεία. Είτε δημιουργείται είτε επισκευάζεται ένα νέο όργανο, δεν γίνεται ποτέ ρουτίνα.
Το 1987, ίδρυσα το εργαστήριο δεξιοτεχνίας μου στο Ίρινγκεν, με εξειδίκευση σε σαντούρια συναυλιών, κιθάρες και νταλούμερα. Προστέθηκε επίσης η κατασκευή ειδικών οργάνων όπως καντέλε, ραφέλ, σπινέτο, γιουκαλίλι και τάπες σαντούρι.
Η συνεχής ανάπτυξη και βελτίωση των τονικών ιδιοτήτων και της παικτικότητας ήταν και παραμένει ο στόχος μου. Ο καλλιτεχνικός σχεδιασμός παίζει επίσης σημαντικό ρόλο για μένα. Οι χαρακτικές στα σαντούρια της άρπας και οι ροζέτες στα σαντούρια είναι εξ ολοκλήρου χειροποίητες, καθιστώντας κάθε όργανο μοναδικό.
Για την κατασκευή των οργάνων μου χρησιμοποιώ κυρίως τοπικά ξύλα (δαμάσκηνο, κερασιά, καρυδιά, έλατο, σφένδαμο). Για κιθάρες, χρησιμοποιώ επίσης μαόνι, διάφορα είδη τριανταφυλλιάς και έβενο - τα οποία αποθηκεύω εδώ και 30 χρόνια.
