Einn af langafa mínum, Georges Maroniez, listmálari að mennt, var líka ljósmyndari og fann jafnvel upp tvær myndavélar í lok 19. aldar, sem báðar voru einkaleyfisvarðar á þeim tíma. Þessi ástríða hefur gengið í arf frá kynslóð til kynslóðar!

Ég fanga þessi útsýni allt árstíðirnar, á hugleiðandi gönguferðum mínum í klausturgarðinum.





Þá fyllti málverkið, sérstaklega vatnslitamyndir, hluta af sunnudagseftirmiðdeginum mínum með litum sínum og samhljómi. Án sérstakra hæfileika, einfaldlega smekkur, löngun og sannfæringin um að allir geti þróað hæfileika sína hvar sem þeir eru...